PIES
Jako autentyk opowiedziane na pewnym forum, więc jako autentyk pozwalam sobie wrzucić:
"Historia autentyczna opowiadana przez mojego dziadka:
We wczesnych latach 50-tych wybrał się mój dziadek na ślub córki swojego przyjaciela do Wodzisławia Śląskiego. A że przyjaciel był szefem straży pożarnej, więc było wielkie wesele w remizie, na które zleciało się całe miasto. Ciężkie czasy to były i zapasy jedzenia szybko zaczęły się kurczyć. Tymczasem mojego dziadka tuż po przyjeździe dopadł straszliwy ból zęba i po wizycie u dentysty dowiedział się, że nici z jedzenia na imprezie, więc żywił się tylko kleikiem dawanym przez żonę przyjaciela. Jak już pisałem jedzenie na weselu dla 600 osób się kończyło, więc gospodarz musiał kombinować. Przy pomocy dziadka i strażaków wytaszczyli z piwnicy remizy skrzynki z zamrożoną żywnością z UNRRA (jeszcze z końca lat 40-tych). Rozmrozili to i mieli podawać gościom do stołu.
Zanim jednak to nastąpiło gospodarz chciał sprawdzić, czy to się nadaje do jedzenia i rzucił kawałek mięsa swojemu psu. Ten spałaszował ze smakiem i czekał na więcej. Zadowoleni strażacy wypakowali więc żywność i zaczęli podawać na stoły. Wesele sobie płynęło dalej. Na zapleczu siedzieli mój dziadek i jego przyjaciel. Nagle wpada najmłodszy kilkuletni syn gospodarza i woła:
- Tato! Tato! Pies zdechł!
Zapadła konsternacja i po krótkiej dyskusji gospodarz wyszedł i obwieścił gościom, co się stało. Wszyscy (czyli 600 osób) polecieli w try miga do szpitala na płukanie żołądków.
Zostali tylko rodzina gospodarza i mój dziadek z bolącymi zębami. Kiedy załamany gospodarz uspokoił się trochę zapytał syna.
- To jak on zdechł?
A syn na to:
- No bawiliśmy z Markiem piłką i on latał razem z nami. W pewnym momencie piłka mi poleciała na ulicę, a pies pobiegł za nią i wpadł pod ciężarówkę...