Piekło

Mali ludzie tylko gadają o dziewczynach.
Zwykli ludzie tylko gadają o tyłkach, cyckach i seksie.
Wielcy ludzie o niczym nie gadają, tylko bzykają ile się da... po cichu.

PRYWATNOŚĆ

Taka historia, która przytrafiła się [K]umplowi w jego zbiorczym środku lokomocji, w którym to spotkał [Z]najomą i wywiązała się między nimi rozmowa na temat niedawnej majówki, co to odbyła się w ich miejscowości.
[K]- I jak tam Kasia po majówce?
[Z]- No jak to po majówce, ale pogadamy jak wysiądziemy, bo to wiesz, "ściany maja uszy", ludzi dużo i znajomych, się jeszcze dowiedzą czegoś czego nie powinni...
I w tym momencie starsza pani siedząca obok, ze spokojem w głosie:
- Niech Panienka mówi ja i tak nie słucham...

- Profesorze! Przyszli Iwanowowie, chcą wejść po poradę. Bezdzietna para. Chcą mieć dzieci. Mówią, że wszyscy specjaliści w mieście w niewybrednych słowach im odmawiali pomocy.
- Co to za specjaliści? Toż to chamstwo! Tu trzeba taktu i profesjonalizmu. Oczywiście, że ich przyjmę. W tym mieście to ja jestem najlepszy, 30 lat doświadczenia robi swoje.
- Dobra, to ja ich poproszę. Pior Iwanowicz Iwanow i Siergiej Antonowicz Iwanow, zapraszam!
- Co, co?! A poszli wy won stąd, blad'!

- Jaka jest różnica pomiędzy człowiekiem inteligentnym, a dobrze wychowanym?
- Dobrze wychowany człowiek nie splunie ze szczytu wieżowca, chociaż go bardzo korci. A inteligentnemu po prostu nawet taka myśl do głowy nie przyjdzie.

Znalazłam charakterystykę męża z przedszkola. Dobrze je, świetnie się bawi ze spaniem nie ma kłopotów. Minęło 30 lat... i nic się nie zmieniło...

Żona mówi do męża:
- Wiesz, Zenek... Muszę ci powiedzieć po 25 latach naszego małżeństwa, że w moim życiu było tylko dwóch prawdziwych mężczyzn.
- No dobra. Kim był ten drugi?
- Moment. Jeszcze ci nie powiedziałam, kto był tym pierwszym.

- Nie mam nic pod tą sukienką - wyszeptała mu do ucha.
- Nie pier*ol! Widziałem jak chowałaś tę puszkę tuńczyka! - odparł Zenon, ochroniarz w Biedronce.

Z MIŁOŚCI DO...

Miejsce: Kino w Wielkiej Brytwanii, w którym kasjerzy siedzą za grubaśną szybą, a do komunikacji używane są głośniki i mikrofony które widziały lepsze czasy. Są po prostu za ciche (tak mi się przynajmniej wydawało).
Kasjerzy w owym kinie, do którego notorycznie uczęszczam, są tak zblazowani, że wszelkie zwroty grzecznościowe są przez nich niestosowane, a wręcz brzmią jak obraza gdy użyte. Więc i ja przestałem się silić na grzeczność i kupując bilet na film rzucam po prostu tytułem. I tym razem tak zrobiłem. Podszedłem do okienka zerknąłem na planszę co grają i głośno i wyraźnie, coby mnie chłop usłyszał, rzuciłem tytułem filmu:
- I love you, man!*
Kasjer wydrukował i oderwał bilet, wysuwając go przez szczelinę okienka nachylił się do mikrofonu, patrząc mi prosto w oczy z pełną powagą, wycedził nadzwyczaj głośno, aksamitnym, "radiowym" głosem:
- I love you, too.

*tłumaczenie (zbyteczne myślę, ale...)
- I love you, man. = Kocham cię, stary!
- I love you, too. = Ja ciebie też kocham.

Na pytanie wykładowcy "Dlaczego nie byliście na zajęciach?" 97% studentów odpowiedziało: "Z powodu choroby", 2% zaspało, a 1% milczał.
I tylko jedna dziewczyna odpowiedziała przy wszystkich:
- Bo mnie nie obudziłeś, kochanie...

W związku z marnotrawstwem środków przeznaczonych na budowę stadionu olimpijskiego na 87 000 miejsc postanowiono postawić przed sądem kierownika budowy, wywalić brygadzistów, a powstały szkielet konstrukcji wykończyć jako kiosk z prasą.

KOTEK

Miałam ci ja ostatnio montowane siatki zabezpieczające w oknach, co by moim kocim futrzakom w liczbie 2 uniemożliwić zwiedzanie przestrzeni powietrznej między moim ósmym piętrem a powierzchnią płaską chodnikową. Zawołałam do tej czynności fachowca. Pan Rysiek jak to Rysiek fajny był, ale lotny nie za mocno. Gadka się nie kleiła (chociaż z fachowcami rozmawiać lubię), ale po następującym dialogu urwała się definitywnie.
[R]ysiek patrzy na moje dwa zwierzaki, ale najbardziej wzrok utkwił w pstrokatej, długowłosej Dakocie.
[R] - A ten kot to chyba nie jest taki zwykły? Bo ja mam dachowca ale zupełnie inaczej wygląda.
[Ja] - Bo to kotka norweska leśna. Wie pan, to taka rasa stworzona przez naturę a nie przez człowieka. Człowiek to ją tylko z tego norweskiego lasu do domu wziął i udomowił...
Tu pan Rychu się zadumał i zafrasowany pyta:
- To pani po nią do Norwegii pojechała i sobie ją w lesie złapała???

A teraz coś dla cycatej laski, która biegła usiłując złapać dzisiaj autobus linii 179 przy Alei Mickiewicza w Krakowie:
"Dziękuję."