PRZYPOMNIENIE
Rozmawiam z Whiskiem po pracy przez komórkę, dojeżdżam do domu, wchodzę do klatki, widzę, że w skrzynce coś jest. Wciąż gadając otwieram skrzynkę, wyjmuję korespondencję, ktoś schodzi z półpiętra: kuśtyk, kuśtyk, pfffff, kuśtyk, kuśtyk - sąsiadka o kulach pokonuje kolejne schody, jest już prawie na dole - kuśtyk, kuśtyk. Ja usiłuję zamknąć skrzynkę, utrzymać wszystko w rękach i wciąż oczywiście gadam.
- No i jeszcze jedna pacjentka zrobiła mi awanturę, bo chciała mieć wystające zęby...
- O JEZUS!
Koperty wypadły mi na podłogę, a ja z komórką przy uchu patrzę na opartą na kulach sąsiadkę wpatrującą się we mnie przerażonym wzrokiem. Skonsternowana próbuję rozładować napięcie:
- Eeeee, dzień dobry... Eeeee, może, eeeee, pani pomóc?
-JEZUS! Ja się muszę wrócić!
Kuśtyk, kuśtyk, pffff kuśtyk.
Ja stoję ze słuchawką przy uchu nic nie rozumiejąc, sąsiadka wchodzi z powrotem po schodach, nagle odwraca się i mówi:
- Dobrze, że mi pani przypomniała, zębów nie wzięłam!