POTRĄCONA
Jakiś czas temu mój wujo w ramach walki z Kryzysem Wieku Średniego kupił sobie Jeepa Cherokee. Wiadomo, jazda "rasową terenówką" po mieście to tylko połowa przyjemności, więc wybrał się z kumplem odwiedzić jego rodzinę na wsi.
Wieś mała, lasy i małe pagórki, na dodatek przedwiośnie, więc jeszcze trochę śniegu i błota było - słowem teren idealny do sprawdzenia zdolności nowego nabytku. Do samochodu zabrali jeszcze szwagra, który mieszkał w owej okolicy, kilka piw (w końcu ciężko drogówkę spotkać w lesie) i jadą. Górki, dolinki, błotko i śnieg - Jeep daje radę. Ciemnawo się już zrobiło, więc postanowili wracać do domu, skracając sobie drogę przez mały strumyk (który normalnie można niemal suchą nogą przejść). Gdy już mieli zanurzać się w płytki nurt reflektor w ostatnim momencie wyłapał jakieś kolorowe szmatki leżące w rzeczce i coś, co na pewno było mała rączką... Za późno.
Pisk hamulców, przekleństwa szwagra i mantra mojego wuja: „Omójbożeomójboże... Przejechałem dziecko” zlały się w jedno. Wszyscy w szoku... Wreszcie szwagier zebrał się w kupę i wyszedł sprawdzić.
- Żyje? - Zapytał blady jak ściana wuj?
- Ech, nic się nie bój, chyba w zeszły piątek utopiona - odparł po chwili flegmatycznie szwagier.
- Co???
- No dzieci w zeszły piątek ją topiły z resztą klasy. Marzannę znaczy. Po roztopach musiało być więcej wody i aż tutaj ją zniosło.
