JAK WYROK
Jedziemy windą, lustro duże, a ja zwyczajowo zakochana w sobie prężę się przed nim, obracam, wypinam, w końcu głodna potwierdzenia moich spostrzeżeń pytam:
- Kochanie, ile dałbyś mi lat?
- Szesnaście skarbie...
Ja zachwycona rzucam się na szyję Jakubowi, obcałowuję.
-...i jakieś dziesięć w zawieszeniu.
